Millî Mefkûre MektebiTürk Bilig Seminerleri

Sözlü kültürden yazılı kültüre geçiş; matbaa, telgraf ve dijital araçların dili nasıl dönüştürdüğü. Eski Türkçeden Osmanlı Türkçesine dönemler, sadeleşme tartışmaları, Gaspıralı’nın “dilde birlik” şiarı, 1926 Bakü Türkoloji Kurultayı ve yapay zekâ çağında Türkçenin geleceği.

Tarih felsefesi ve metodolojiyle başlayan; olayların yalnızca “ne” olduğunu değil “nasıl” ve “neden” olduğunu soran bir yolculuk. “Kusursuz” ya da “karanlık” tarih mitlerine, anakronizme ve popüler tarihçiliğe eleştirel bakış.

Osmanlı’nın son döneminden bugüne Türk milliyetçiliğinin entelektüel mirası; 1912’de kurulan Türk Ocakları, 1931’deki kapatılış, Turancılık, Anadoluculuk ve diğer damarlar. 21. yüzyılda Türk Ocakları için yeni hedefler.

Destan ve ozan-baksı geleneğinden Dede Korkut ve Manas’a; Yunus Emre, Fuzûlî, Bâkî, Nedim’den Tanzimat, Servet-i Fünûn ve Millî Edebiyat’a. Ömer Seyfettin ve Ziya Gökalp üzerinden edebiyat ve millî kimlik ilişkisi.

Namık Kemal’den Ziya Gökalp ve Yusuf Akçura’ya; Hürriyet, Sebîlürreşâd, Türk Yurdu gibi dergiler üzerinden hürriyet, meşrutiyet, tecdit ve harf inkılabı tartışmaları. Batıcılık, İslamcılık ve Türkçülüğün fikrî temelleri.

Bozkır kültürünün yaşam felsefesi; Gök Tengri inancı, kut ve töre. Türk mitolojisi ve kozmolojisinin İslam dünyasına taşınışı; Mâtürîdîlik, Ahilik, Bektaşilik ve Horasan’dan Anadolu’ya uzanan düşünce mirası.

Kurtuluş Savaşı diplomasisinden Soğuk Savaş’a; ardından Balkanlar, Kafkaslar ve Orta Asya’daki yeni jeopolitik. Ticaret savaşları, enerji ve gıda güvenliği, siber tehditler, göç ve Türkiye’nin küresel aktörlük arayışı.

Toplumsal değişme teorileri; sanayileşme, iç göç, kentleşme, aile ve gençlik, sekülerleşme, beyin göçü ve kuşaklararası farklılaşma üzerinden son yüzyılda Türk toplumunun dönüşümü ve geleceğe dair öngörüler.

Geç Osmanlı ekonomisinden İzmir İktisat Kongresi’ne, devletçilik ve planlı kalkınmadan ithal ikameciliğe; 24 Ocak 1980 kararları, 1994 ve 2001 krizleri ve 2018 sonrası makroekonomik dalgalanmalar.

Hun ve Göktürk hayvan üslubundan saray nakkaşhanesine; Şeyh Hamdullah, Matrakçı Nasuh, Şahkulu ve Kara Memi. Meşk geleneği, İznik çinisi, Lale Devri kırılması ve klasik sanatların dijital çağdaki yeniden üretimi.

Saray, tekke ve halk musikisi; Itrî’den Dede Efendi’ye, Tamburi Cemil Bey’e ustalar. Karagöz, ortaoyunu ve meddah; Şinasi’den Darülbedayi’ye tiyatro, Osman Hamdi’den D Grubu’na resim ve Yeşilçam’a uzanan sinema.

Aydınlanma modernitesinden postmodern kırılmaya ve algoritmik dijital çağa. Emek, kentleşme, aile, hukuk ve gözetim toplumunu eleştirel sosyal teori merceğinden okuma.

Egemenlik, meşrutiyet, hukuk devleti, temsil, demokrasi, cumhuriyet, ulus-devlet, laiklik ve sosyal devlet kavramları; her birinin Türkiye’deki karşılığı ve güncel tartışmaları. Hükümet sistemleri ve anayasa yapımı.

Din–bilim ilişkisinde dört yaklaşım, sekülerleşme ve laiklik kavramları, yeni dinselleşme ve “wellness” kültürü; kimlik dindarlığı, mesihçilik, kadın ve örf, din eğitimi ve gençliğin çağdaş soruları.

Mahalleden külliyeye, Mimar Sinan’ın dehasından modernleşme sancılarına İstanbul’un tarihsel ve mekânsal dönüşümü; geleneksel şehir estetiği ve İstanbul’un geleceği.